1. NIETOPERZE

Tereny zlokalizowane w okolicy Jeziora Długiego są dogodnym miejscem bytowania wielu gatunków nietoperzy, szczególnie tych, które są związane z wodą i lasem, jak: nocek wąsatek, nocek Brandta, karlik większy. Nad wodą są liczne siedliska komarów i muchówki, które stanowią podstaw ich pożywienia. Siedliska leśne mają dla nietoperzy duże znaczenie, gdyż wśród drzew zakładają one wiosną i latem swoje kolonie.

fot. Maciej Łochyński
fot. Maciej Łochyński

Borowiec wielki (Nyctalus noctula)

To jeden z największych krajowych gatunków nietoperzy. Długość jego ciała dochodzi do 8 cm, masa 21-30 g. Ma krótkie, rude futro o jednolitym zabarwieniu na całym ciele, ciemnobrązowy pysk, zaokrąglone, krótkie uszy oraz ciemne błony lotne. Borowiec wielki najchętniej poluje na terenach otwartych. Na łowy wylatuje bardzo wcześnie, w okresie jesiennym po południu, wykazuje dwa okresy aktywności łowieckiej, wieczorem i przed świtem. Lata szybko, na dużych wysokościach, lotem prostolinijnym z częstymi zwrotami i „nurkowaniami”. Chwyta i zjada w locie, przede wszystkim duże chrząszcze, motyle nocne, drobne muchówki. Dni letnie spędza w dziuplach, na strychach lub szczelinach budynków. Przed nadejściem zimy odbywa dalekie wędrówki na zimowiska (polskie populacje zimują na terenie Węgier, Słowacji, Szwajcarii).

fot. Maurycy Ignaczak
fot. Maurycy Ignaczak

Nocek wąsatek (Myotis mystacinus) 

Najmniejszy krajowy przedstawiciel rodzaju Myotis (dł. przedramienia 32-36,5 mm, masa 4-7 g). Ma futro koloru ciemnobrązowego, prawie czarnego, jaśniejsze w części brzusznej. Ciemne prawie czarne: pyszczek, krótkie uszy o wąskich koziołkach oraz błony lotne są jego cechą rozpoznawczą. Występuje na terenie całego kraju, jednak liczniej na południu, w rejonach górskich. Zasiedla różne środowiska: jest związany z lasami, terenami rolniczymi, wsiami, peryferiami miast, często występując w pobliżu dużych zbiorników wodnych. Poluje nocą, nad wodą lub przy koronach drzew, gdzie łapie w locie owady. Zimuje w piwnicach, jaskiniach lub kopalniach. Jest gatunkiem przeważnie osiadłym.

fot. Maciej Łochyński
fot. Maciej Łochyński

Nocek Brandta (Myotis brandtii) 

Jest nieco większy od nocka wąsatka (dł. przedramienia 33-38,2 mm, masa 5-7 g, z jaśniejszym futrem i podobną pigmentacją uszu oraz pyska. W Polsce występuje na całym terenie, jednak liczniej spotykany na terenach nizinnych. Jest ściśle związany z obszarami leśnymi. Na letnie kryjówki wybiera budynki stojące w lasach lub ich pobliżu, szczeliny w drzewach, oraz budki dla nietoperzy, rzadziej dziuple i budki lęgowe dla ptaków. Odżywia się głównie muchówkami. Zimuje w podziemiach i piwnicach. Jest gatunkiem przeważnie osiadłym